England Trip

23-12-2009 Newcastle-IJmuiden

2009-12-28T16:11:00.003Z

Last day. Rivir Tyne vanaf de voorkant van de Ferry

22-12-2009 Holy Island

2009-12-28T16:06:00.008Z

De week in Berwick was eigenlijk best wel contrasterend met wat ik daarvoor al die tijd gedaan had. Opeens keek ik weer televisie en sliep ik in een normaal bed en at ik geroosterd brood met roosmarijn kruiden erop. Een en al luxe en gezelligheid! Echt geweldige dagen evenals het weer.

Lindisfarne Castle met rechts in de verte Bamburgh Castle.

Lekker koud en droog. Zo af en toe een sneeuw buitje die het landschap wit wist te maken. Zo ook Holy island. Dit schiereiland met het dorpje Lindisfarne erop is alleen te bereiken met laag water. Als je te laat bent met het verlaten zul in ieder geval op het eiland moeten overnachten. Het gave is wanneer je het vaste land verlaat. Je rijd plotseling in een soort zandvlakte en de weg is ook nog eens gelijk aan deze vlakte waardoor je echt een kick krijgt. Als snel kom je in de duinen en even later in het dorpje. Van hieruit kun je lopend naar het Lindisfarne Castle en de zeer bijzondere omgekeerde halve boten. Deze worden gebuikt als opslag schuurtjes van de lokale vissers.

Tja en wat moet je nou met het gevoel dat dit je laatste doedag is van de trip? Het is onbeschrijfelijk moet ik zeggen. De gedachte werd in ieder geval gevoed met het idee dat David mij wist te geven. Hij zei dat iedereen die in Berwick komt er nooit meer weg kan. Het is gewoon niet mogelijk. Ferry, kijk maar eens om je heen in de pub allemaal vreemde en ontzettend gave mensen. Ooit kwamen zij net als jij naar Berwick en konden het niet verlaten.

Tjonge en nu zit ik toch echt weer in Nederland met het gevoel was ik maar in Berwick gebleven;)
Maar dat geld natuurlijk voor heel het land. Tsjonge wat was het een gave ervaring. Een gevoel van onvergetelijkheid heerst.

19-12-2009 The Barrels

2009-12-28T15:37:00.005Z

Bamburgh Castle

Het is dan ook wel ongelooflijk dat ik op Skye iemand ontmoete die me er op wees dat als ik naar Berwick zou gaan op zijn minst een bezoek zou moeten brengen aan the Barrels. Tja ok schrijf maar op voor me als je wilt zij ik toen. Het briefje had ik nog altijd bij me toen ik in Berwick aankwam. Wat ik nou niet echt verwachte was dat toen ik bij Jill en David aan kwam dat zij deze pub maar al te goed kende! Sterker nog het was hun favoriete pub! En nog beter is de afstand namelijk nog geen 100 m. Je zou zelfs nog wel kruipend terug kunnen keren. Cool dus daar gaan we wel een keertje naartoe? Er waren nog 2 daglicht uren over van de dag dus besloot ik Berwick te bezichtigen vanaf de stadsmuur. Hierna moest dan ook de Barrels door mij ontdekt gaan worden. Een gezellige kennismaking volgde! Again massive waves
Het mooie aan de pub is bijvoorbeeld dat ze altijd 5 echte Engelse bieren hebben die regelmatig worden vervangen door andere lokale bieren. Niet alleen de mix van de bieren maakt het special maar ook de mix van de mensen die er komen maakt het tot een zeer levendige plek!

16-12-2009 Berwick Upon Tweed

2009-12-28T15:22:00.008Z

Op de stadmuur.
Berwick Upon Tweed stond al enige tijd in de planning. Hier wonen de mensen die ik eerder ontmoet had tijdens me verblijf in de Swaledale. In de middag viel ik dan eindelijk hun winkel binnen. Genaamd de Market Shop & Sally Port Gallary. Een fantastisch winkeltje in een fantastisch oude straat net buiten de main winkel straat. Hun woning bevond zich boven de winkel waar je art, art supplies, koffiebonen, organic food, kaarten, enz enz enz. kunt kopen. Ongelooflijk veel leuke dingetjes ondergebracht in een pand dat dateert ergens uit 1600.
The old Bridge(1620) en the Royal Tweed Bridge(1920) naast elkaar met ook een contrasterende bouwstijl.
Berwick Upon Tweed is dan ook een wel stadje met een zeer oude geschiedenis. Het ligt aan de Rivir Tweed en deze is in feite de grens tussen Schotland en Engeland. Vanaf 1200 is Berwick verschillende keren in handen geweest van Schotland en dan weer van Engeland. In 1500 besloten de Engelsen een echte stenen stadsmuur te bouwen. Deze dikke muren van wel meer van 10 meter dik met op de hoeken van de stad ruimte voor zwaar geschut als kanonnen moest de stad de vijand buiten houden. Nu is de stadsmuur nog steeds intact en kun je het helemaal te voet afleggen. Uitzicht vanaf de muur op de stad en de Noordzee zijn altijd aanwezig en deze maken het tot een bijzondere ervaring.Lighthouse.
Tja wat doe je als mensen tegen je zeggen je mag zolang blijven als je wilt? Hehe in ieder geval een aantal dagen. Ik had immers nog maar 7 dagen over voordat de Ferry me thuis zou brengen. Het verblijf voelde vanaf het begin al ontzettend prettig en we deden iedere dag een tripje naar een aantal mooie plekken in de omgeving.Massive waves.

15-12-2009 Dunbar

2009-12-28T15:15:00.003Z

Na Edinburgh was ik naar Dunbar gereden. Zomaar op de kaart uitgekozen. Het bleek een super gezellig dorpje te zijn waar ik de avond doorbracht in een pub vol met voetbal fanaten. De wedstrijd op tv werd gewonnen en de sfeer was luidruchtig! Niet slecht voor in deze tijd van het jaar. De nacht aan de kust doorgebracht. De volgende morgen bleek het bruggetje wel ergens naar toe te lijden. Met laag water zorgt deze voor de verbinding met het strand. Met hoog water lijd hij je nergens naartoe en hij wordt dan ook de bridge to nowwhere genoemd. Rechts in beeld ligt Isle of May.

14-12-2009 Driving to Edinburgh

2009-12-15T21:41:00.008Z

Loch Ness

Forth Bridge, railway bridge near Edinburgh

Edinburgh

13-12-2009 Mountain Quiran

2009-12-15T21:23:00.005Z

Mountain Cul Mor

Ik wilde graag nog wat hogerop in de Higlands gaan kijken dus ben ik wat gaan cruisen richting Sutherland. Een gebied boven Ullapool. Een mooie stadje met de meeste voorzieningen voor de streek. Ik eindigde bij de mountain Quinag. Een mooie vrij kleine berg formatie die ik de volgende dag zou gaan beklimmen! Ik hoopte heel erg op het zelfde weer type zoals als de dag ervoor.(foto Cul Mor)
Tijdens de klim sloeg het weer wat om en keek ik op de top naar een witte langzaam voorbijgaande wolk. Slechts enkele secondes heb ik de view naar de kust kunnen aanschouwen en zo tussen de mist door is dat toch ook zeker wel de moeite waard!
Op een ogenblik keek een Alpensneeuwhoen statig naar de zelfde onzichtbare wereld als mij. De zon warmde ons nog een beetje op en de blauwe hemel schemerde een beetje door aan de bovenzijde van de voorbijtrekkende lage wolk. Na deze fijne wandeling was er nog tijd over om een stuk te rijden. Het begin van de terugreis als het ware!

Het vlotte filmpje geeft een steeds witter wordend landschap weer(rijp). Ik geraakte dan ook steeds verder landinwaarts. Een aantal miles verder werd het zelfs helemaal wit en moest ik wel stoppen. De volgende ochtend zou de nieuwe witte dag aanwezig zijn. 3 dubbeldik inpakt aan Rivir Oykel tegen de kou begon de nachtrust. Tot mijn verbazing werd ik om 4 uur wakker wegens oververhitting! Het weer bleek omgeslagen te zijn naar een wat zachtaardiger type. Al het witte was gone! Tja en in de ochtend vervolgde de reis zich verder naar het zuiden. Zelfs tot en onder de Forth Brigde nabij Edinburgh.

10-12-2009 Bothy at Uags

2009-12-15T21:09:00.004Z

Op Harris had iemand mij verteld over een Bothy at Uags. Een klein verlaten gehuchtje op Applecross(Highlands). Een bothy is een gebouwtje dat is opengesteld als een overnachtingsplek. In Schotland en noord-Engeland zijn er zo'n 90 te vinden in de middle of now-where ze zijn dus heel erg geschikt voor het plannen van meerdaagse wandelingen! De gebouwtjes kunnen oude huisjes geweest zijn, boeren schuur, maar soms ook een voormalig berg hostel overgnomen door de MBA. http://www.mountainbothies.org.uk/. Applecross lag op de route en op een mooie dag ben ik de wandeling van ongeveer 2 uur gestart naar de bothy. Ik zou na aankomst nog genoeg tijd hebben om wat brandhout te zoeken in het bos of driftwood voor de avond zou vallen. Een rugzak met slaapzak, eten en de camera gingen mee. Een gevoel van een uitdagend begin van alweer een beetje het einde van de trip, want ja deze gaat ook niet heel lang meer duren;). Het huisje staat echt op een ongelooflijk mooi plek. Pal aan het water en een uitzicht over een groot deel van Isle of Skye. Bijvoorbeeld de Skye brigde en 'The Storr' boven de Oldman of Storr die ik toen de eerste keer op Skye had beklommen waren zichtbaar!
Ik kon helaas geen driftwood vinden en het dode eikenhout dat ik kon vinden in het bos was nou ook niet echt geschikt, maargoed het vuurtje was net genoeg voor wat heet water met noodles haha. De darkness was alweer een tijdje aanwezig en een geweldige ervaring volgde. In me eentje een paar miles van de bewoonde wereld af de nacht doorbrengen in een muffig huisje met alle piep en kraak geluidjes included. View from Applecross village to Skye

08-12-2009 Translate in English

2009-12-08T14:03:00.003Z

It is possible to translate the blog in English! The little screen shots explains how you can translate it! Some translations are very very incorrect, but also funny.

06-12-2009 Elgol, Skye

2009-12-08T13:49:00.010Z

View to the Cuillin Hills

Een bezoek aan Elgol is amper te vermijden als je de weet wat voor view daar te zien is. Het is dan ook helaas een van de meest bezochte plekken waar mensen speciaal voor de fotografie op af komen. In de zomer doe je er dan ook een uur over om van de 'grote' weg naar dit dorpje te komen wat nu maar 20 minuten is!

01-12-2009 West Lewis

2009-12-08T13:27:00.008Z

De Calanais Stone Circles.

Ook Lewis heb ik bezocht. Dit gebied is veel vlakker, maar daardoor ook wel weer indrukwekkend. De vergezichten naar de bergen van Harris bijvoorbeeld;). Een onzettend ruige west kust door de hoge kliffen met hier en daar een stukje strand er tussen.

Pink Coloured Stone Near Uig Sands

29-11-2009 Gleann Uladail(Glen Ulladale)

2009-12-08T13:16:00.005Z

Deze dag begon met een compleet ander beeld als ik verwacht had. Het was in de nacht best wel koud geworden, maar dat deze nacht alle bergtoppen hun eerste laagje sneeuw zouden krijgen was een enorme verassing! Zo en wat was het koud. De flinke wind maakte het zo'n -4. De nacht was opgeheven en het eerste daglicht was aanwezig toen ik de wandeling startte. Ook de laatste hagelbuien verdwenen en het zag er naar uit dat het een goede wandeldag zou worden. De route had een ranger van de North Harris Trust op m'n kaart getekend en deze zou lopen naar een van de grootste overhangende rots partij(moutain Ulladale) in Europa die slechts maar een paar mensen hebben beklommen. De panorama is genomen naar het noorden waar het vlakkere Isle of Lewis zich bevind. Verder is er geen enkele boer die zo ver van de weg af zijn schapen laat lopen waardoor je alleen maar de herten voor je uit ziet springen, ook een dode forel van zo'n 60 cm dook plots op en de terug weg via het naast liggende dal (Gleann Mhiabhaig) was begonnen. Een gave wandeling van uiteindelijk toch wel +/- 24 km.

Wat wel gaaf is dat een aantal wandelpaden op dit eiland vroeger echt de enige verbindingen waren tussen bepaalde gebieden. Vandaag der dag wordt er zelfs nog vrijwillig door mensen gewerkt om deze waardevolle paden in goede conditie te houden.

24-11-2009 South Harris

2009-12-08T12:34:00.006Z

Af en toe maak ik eens een kort filmpje tijdens het rijden. Op dit filmpje met muziekje zie je het mysterieuze landschap wat eigenlijk op heel South Harris te zien is. Een gebied dat alleen maar uit rots bestaat afgewisseld door honderden mini meertjes en stroompjes. Daar weer tussen bevind zich de enorme hoeveelheid 'peat'.

View to Skye

De geschiedenis van het menselijke bestaan op dit eiland is zeer fascinerend. Heel veel kan ik er niet over vertellen, maar op een gegeven moment zijn de mensen die toen der tijd eigenlijk alleen maar aan de west kant woonden ook aan de oostkant zich gaan vestigen. Een aantal kleine gehuchtjes onstonden. Er bracht zich in ieder geval een probleem met zich mee en dat was dat als er iemand overleed deze niet begraven konden worden, omdat daar de bodem simpelweg niet geschikt voor was(steen). Een heel dorp was zo'n beetje nodig om de kist over een 3,5 mile lang pad (Lickisto-Luskentyre beach) van oost naar west te transporteren. Zo'n pad werd de Coffin route genoemd(kist route).

De oorspronkelijke taal in Schotland en Ierland is Gaelic. Door conflicten in cultuur verschillen tussen engeland en Schotland is deze taal grotendeels door de eeuwen verdwenen. Alleen op de Outer Hebrides (Barra, Uist, Harris & Lewis) wordt het nog gesproken. De aanduidingen zoals de plaats namen worden aangegeven met eerst de Gealic name en daaronder de engelse naam.

Lazy patato beds: het kweken van groente gebeurden op de zogeheten lazy beds. Een stuk vruchtbare grond zodanig bewerkt dat er een golvend landschap ontstaat waarin het water langer in vast gehouden kon worden.

21-11-2009 Scarista Bay

2009-12-08T12:27:00.005Z

Na de zonopgang in Rhodel aan de oostkant van South Harris was ik naar het dorpje Northton gegaan dat pal aan het begin van Scarista bay ligt. Een overweldigend stuk gebied met natuurlijk het strand en de duinen, maar ook weiland dat een soort overloopt in een kwelder landschap van zand. Vanaf de mountain Ceapabhal(365m) die een stuk de zee in ligt als het ware is er een enorm uitzicht over de 'Sound of Harris' (het zeegebied tussen South Harris en North Uist. De view naar het gebergte van North Harris is al helemaal indrukwekkend(op de foto niet zo goed zichtbaar door de plaatselijke regenbui;)

16-11-2009 Harris & Lewis

2009-12-08T12:21:00.006Z

Inmiddels ben ik bijna 3 weken op Harris & Lewis geweest. Toen ik op het eiland kwam was het weer wennen aan de omgeving en duurde het even voordat ik me een beetje thuis voelde. Toch is en blijft “ de wandeling” die een hele dag in beslag neemt de beste manier om het landschap tot je door te laten dringen en na 3 dagen ofzo begon de ontdekking pas echt goed te lopen. Indrukwekkende wandelingen, spectaculaire licht omstandigheden, ontmoetingen met mensen etc. Huisinis

November is waarschijnlijk nou niet echt de beste maand om hier te zijn, omdat het gewoon ontzettend veel regent. Zoals bekent zorgt de warme golfstroom(4 graden) voor die vele regenbuien, maar ook dat het op de eilanden later pas kouder wordt als bij voorbeeld in Highlands. Halverwege december is er meer kans op een paar flinke koude weken en dus ook een drogere periode.
Harris is waarschijnlijk het meest interessante stuk van dit relatief grote eiland. Het bevat vrij hoge bergen(max.799m), stranden met duinen gelegen tussen rots partijen, geen bomen, alleen maar steen met daartussen of er op ontzettend veel 'peat'. Peat is turf. Je ziet het overal om je heen en in Lewis zelfs tot en met de horizon en de lokale bevolking gebruikt het nog steeds als brandstof voor de openhaard. Lewis

Wat vooral opmerkelijk is is dat het zee water hier zo helder is dat het een fantastische blauwe kleur krijgt. Telkens als je naar de zee kijkt verbaast het je. Een blijvend effect en soms blijf ik dan ook gewoon een tijd lang stil staan. De ruige rotsen waar deze mooie zee op stukslaat tijdens dagen met geweldig harde wind zijn ook blijvend fascinerend. Het meeste gesteente is 'Gneis' dat zo'n 3000 miljoen jaar geleden is gaan ontstaan. Dit gesteente is dan ook zo hard dat door het stuk slaan van de golven amper erosie plaatsvindt en er dus ook geen zand ontstaat. De stranden hier bestaan uit kapotte schelpen vandaar de lichte kleur! Zeer fascinerend dus.

30-11-2009 Luskentyre Beach

2009-11-30T20:47:00.009Z

De blog is even met vakantie, maar hier is alvast een afbeelding van Luskentyre Beach, South Harris.

15-11-2009 Nabij The Quiraing

2009-11-16T20:53:00.006Z

Deze dag zou de ochtend goed zijn. Ik had intussen al aardig wat moed verzameld dus ik moest wel op pad! De lucht boven me was clear, maar waar de zon zou opkomen waren enorme wolken! Tijdens de wandeling naar de Quiraing vond ik weer een pad dat bovenlangs over de soort kliffen zou lopen. Wat een fantastische view! Werkelijk kwam de regen weer opzetten. Zelfs deze foto is in de regen genomen. De zon kwam deze dag denk ik hoogstens 15 minuten even door en daar heb ik van kunnen genieten! Yeah!

13-11-2009 Slipway

2009-11-16T20:44:00.004Z

Na wat in internet in Portree met buiten de regen naar “slipway” gegaan. Een soort klein baaitje waar ik plots zin kreeg om te vissen. Er was toevallig nog een vissertje aanwezig. Hij had wel wat meer succes als mij en gaf me toen het donker werd een aantal Pollocks! Deze gingen nog geen half uur later de koekepan in! Hij had het voorgedaan hoe je ze moest slachten, maar de volgende keer zal ik het zelf hopelijk kunnen voltooien. Het bakken ja ook dat ging misschien niet op de juiste manier, maar met was basilicum erover heen waren de stukken vis super lekker. De nacht in het baaitje doorgebracht! Met uitzicht op De Highlands op het vaste land.

12-11-2009 The Old Man of Storr

2009-11-16T20:26:00.009Z

Als je je ergens thuis willen voelen moet je vooral van de weg af en over de beschikbare wandelpaden het gebied gaan verkennen. Voor de The Old Man of Storr was dit niet zo moeilijk. Het is een van de attracties van Skye als het ware. Ook dit uitgekoude voetpad hiernaar toe was nog niet genoeg om weg te zijn van waar menig mens snel even langs komt draven en later weer zal verdwijnen. Wat me verbaasde was dat er ook zo ontzettend weinig wandelpaden op de nogal goed gedetailleerde kaarten waren aangegeven. Alleen het uitgekoude pad stond er op. Dit is dus ook een zichtbaar verschil tussen Schotland en Engeland waar je omkomt van de wandelpaden. Er zijn in Schotland zeker ook wel paden, maar die moet je zelf zoeken. Je vind ze wel snel hoor, maar niet op je kaart.

The Old man of Storr, daarachter de Cuillin Hills in het zuiden van Skye.

Je loopt en hoopt dat het pad ergens heen zal lopen en het brengt je vervolgens heen naar waar je op zoek was. De Storr(de top boven The Old Man of Storr) bleek gemakkelijker te bereiken dan ik dacht(719m). En wat een adrenaline! Steenarend en Zeerarend in een beeld. Het geluid van een stuk rotsblok dat in het dal kletterde. De harde wind die je hogerop het beste voelt en op de top een plateau van gras waar je je in je verbeelding van alles mee zou kunnen doen.
Maar ongetwijfeld zullen deze paden die er in de loop der jaren zijn ontstaan wel ergens in een wandelgids beschreven staan. Na deze wandeling voelde ik me gelukkig al een stuk meer thuis op Skye!

11-11-2009 Eilean Donan Castle - Isle of Skye

2009-11-16T20:13:00.005Z

De nacht was helder geworden en zorgde ook voor een zeer heldere ochtend. Het duurde wel even voordat het licht over de bergen heen was gekomen en op het kasteel terecht kwam. Het was dan ook allang geen first light meer maar deze panorama genomen vanaf waar iedereen zijn foto neemt vind ik toch wel gaaf.

Na het kasteel verder gereden naar Kyle of Lochalsh. Hier staat de “Skye Bridge” Massive om te zien, maar je bent er immers wel zo overheen. Na twijfels over eerst naar Elgol in het zuiden of the “Storr” in het noorden maar naar de Storr gegaan. Onderweg nog een lifter meegenomen. Een jonge gast genaamd Tom en als hobby platen draaien. Hij luisterde zelfs breakcore. Hij had net een nieuwe soundsystem in zijn huisje zei die en die moest ik maar even gaan bekijken. Hehe lache en na een kopje koffie verder gaan touren. Best wel een grappige gebeurtenis eigenlijk. Een overnachting onderaan de Storr was zeker mogelijk en bracht wat rust, want na zoveel fantastisch getoured te hebben is het moeilijk om je weer ergens thuis te voelen. De plek waar je net een beetje aan gewend was heb je eenmaal al verlaten en dan begint het weer op nieuw. Positief gezien heet het natuurlijk gewoon “New place to Explore!”

Schotland heeft eigenlijk ontzettend weinig wegen. De wegen die er zijn zijn ook zo'n beetje de hoofdwegen. Iedereen rijd er flink op door en jij kan niet achterblijven. Een beetje snelheid tijdens het touren kan geen kwaad, maar de locals laten passeren is noodzakelijk. Omdat er zo weinig wegen zijn en omdat alles zo snel gaat krijg je niet altijd een goed beeld van het landschap. Je rijd als het ware het liefelijke voorbij en het zicht reikt alleen maar naar de ruige bergtoppen die in zonsopgang over een loch gezien er natuurlijk wel fantastisch uit zien.

10-11-2009 Glen Coe - Eilean Donan Castle

2009-11-16T19:54:00.011Z

Nog een klein stukje over Glen Coe:
Glen Coe is een van de meest spectaculaire gebieden om te zien in Schotland. Ruige bergtoppen, watervallen, riviertjes en nabij Glen Coe een immense vlakte als het ware met meertjes(Rannoch Moor). Glen Coe is ook bekend door de “Clan MacDonald" (een clan is een kleine gemeenschap). In 1691 vond er in Glen Coe een bloedbad plaats(Massacre of Glencoe). De leider van de clan(Maclain) schijnt een bepaalde deadline over een belofte voor 1692 niet nagekomen te hebben. Deze eis was afkomstig van Koning William III die later 100 soldaten naar Glen Coe stuurde om te kijken wat er aan de hand was. De soldaten werden met een warm welkom ontvangen door de Clan MacDonald, maar na verloop van tijd kregen ze de order om heel de clan onder de leeftijd van 70 te vermoorden. Een deel ervan vluchten de bergen in en overleed door de barre winterse omtandigheden.

Ik had ook nog een filmpje tijdens het rijden in Glen Coe gemaakt, maar het bestand is helaas te groot voor deze site.

Deze dag 10-11-2009 naar Fort William gereden. Wat wel tof was was dat ik van de camping "red squirrel" waar ik de eerste dag in Glen Coe een nachtje gestaan had een gratis douche mocht nemen! In Fort William de gasfles gedaan. Gek genoeg hoefde ik mijn oude niet in te leveren en kon ik de nieuwe voor de gewone prijs(zonder borg en toestanden) meenemen. Wel moest er een andere aansluiting bij mee genomen worden. Natuurlijk.. maar in ieder geval heb ik nu nog het beetje van mijn oude en de nieuwe! Waarschijnlijk genoeg zeker nu ik het kacheltje meer gaat gebruiken.

Besloten in een keer door te knallen naar Isle of Sky. De eindbestemming zou het Eilean Donan Castle worden een aantal miles voor de "Sky Bridge".

Ok 70 miles. In the late afternoon, sunset all the time, mountains everywhere, only Red Deers along the road, mile after mile!

09-11-2009 Loch Tulla

2009-11-09T17:49:00.006Z

De vorige dag in de avond naar Loch Tulla gereden. Ook deze nacht zou een zeer heldere nacht worden! In de ochtend keek ik weer uit het raam en de thermometer. Wel 8 graden onder nul, maar des te avontuurlijker om eruit te gaan en een volledig berijpt landschap te bekijken.

Op een ogenblik verscheen er ook nog een otter uit het water! Wat een ochtend!

08-11-2009 Glen Coe area

2009-11-09T17:42:00.007Z

Een ochtend als een van de beste. De nacht was ongeveer -5 maar het opstaan ging zonder moeite want vanuit m'n raampje waar ik eerst wat ijs vanaf moest schrapen kon ik zien dat er geen wolkje in de lucht hing en dat de zon al een beetje zijn oranje gloed over de bergen liet zien. De slaap plek bleek een goede plek te zijn voor een zonsopgang en verdere beelden. Een prachtig uitzicht over Rannoch Moor vanuit een valley nabij Glen Coe.

Na ontbijt en koffie ben ik doorgereden naar Rannoch Moor en uiteindelijk gestopt nabij een zichtbaar waterplasje met fotogenieke stenen erin. Hier een tijdje rond gehangen en geluncht. Het weer was gewoon weer fantastisch.
Daarna aan de overkant van de weg een wandeling naar een van de grotere plassen. Wat een rust na 15 min lopen van de weg af. De zon kon nog doorkomen en maakte de dag compleet. Gaaf hoe goed zichtbaar op een heldere dag de besneeuwde toppen zijn!

05-11-2009 Castle Stalker

2009-11-09T17:37:00.006Z

Oban. Boodschappen in Oban. Een echt haventje. Tevens kun je hier de ferry nemen naar Isle of Mull, Tiree, Coll en nog een paar. Hierna door gereden naar Castle Stalker. Sinds een paar weken brandde de zon echt heel de dag op me gezicht leek het wel. Echt heerlijk was dat. Castle Stalker gelukkig in dit licht kunnen fotograferen! Ik ontmoete tijdens het fotograferen een fotograaf waarmee ik de avond verder had doorgebracht. Een biertje en een theetje in zijn camper langs de weg en veel over fotografie gepraat;)
De volgende dag zou het "weer" wat minder worden en had ik gepland om door te rijden naar Glen Coe!

04-11-2009 Loch Awe

2009-11-09T17:30:00.005Z

In de hoop op een gave zonsopgang werd het toch een grijs ontbijt. Een kerkje(Saint Conan's Kirk) nabij het meer bezocht wat een goede aanbeveling bleek. De blog een klein beetje geupdate in het luxe Loch Awe Hotel en een zeearend over vliegend waar genomen. De avond een poging gedaan om in het volle maan licht het kasteel vast te leggen, maar de maan stond in de rug. Wel vanaf het kasteel de laatste trein gefotografeerd (West Highland Railway) met daarachter de eerste witte bergtop van de trip! Overdag zou de lage bewolking hiervoor gezorgd moeten hebben en werd het bij deze opklaring voor het eerst zichtbaar. Wel gaaf dat het je zelfs kan ontgaan dat boven je op de toppen het wit wordt van de sneeuw. Ik moet zeggen het is fantastisch om de tijd naar een winters beeld zien te veranderen.
2 keer kwam nog een jet fighter door het dal geknalt. 1 ervan is zichtbaar op de foto die helaas geen scherpte bevat. Wel maf hoor. Stilte, darkness, krijsend geluid van een uil ofzo gecombineerd met een jet fighter die ook nog eens vanuit het dal al zijn kracht laat horen bij het opstijgen naar een hogere level!
Deze 3e avond weer in de Tight Line Inn gezeten. Grappig te zien hoe de lokale jongeren uit het dorp hier elke dag de avond doorbrengen.

02-11-2009 Inveraray – Loch Awe

2009-11-04T13:50:00.006Z

Op deze maandag wanneer alle winkeltjes in het historische Inveraray weer open gingen kon ik gelukkig mijn bankpas weer terug krijgen die de automaat op de zondag ingeslikt had. Donders. Maargoed in de middag werd zichtbaar dat de zon waarschijnlijk aan het einde van de middag onder de wolken door zou komen! Ik ben toen naar Loch Awe gereden om het Kilchurn Castle te bekijken. 15 minuten na aankomst stond ik klaar in het natte veld voor het licht. Je weet maar nooit natuurlijk. En gelukkig kwam het licht met regen natuurlijk en het deed de dag zeer goed ten einde lopen.

31-10-2009 Loch Lomond

2009-11-04T13:40:00.008Z

In de ochtend ontbeten aan Loch Lomond. Een schitterende ochtend. Aan de water kant raakte ik nog in gesprek met 2 vissers. Ze viste op “Pike” dat dus snoek blijkt te zijn. Op pike mag je op de meren gewoon vissen zonder eerst toestemmming nodig te hebben. Zalm en forel zeizoen is voorbij, maar na vangst moeten ze terug gezet worden.
Hierna verder gereden naar het dorpje Luss, omdat iemand me dat aanbeveelde.Het lag immers op de route. Toen ik een paar tour bussen zag ben ik na een mini rondje snel weggegaan. Je hebt veel van dit soort plekken waar een dan een ontzettend boeiende geschiedenis hangt, maar waar verder geen zak te zien is. Vervolgens een klein weggetje genomen(Glen Douglas) om een slaap plek te zoeken. Super mooi dal, maar ik zag al voor de 2e keer politie langs rijden. Er waren idd wel wat werkzaamheden bij een riviertje in het dal.. Ik besloot toch maar een andere plek te zoeken. Het voelde in ieder geval niet prettig meer. Het weggetje vervolgd richting Loch Long. Het was inmiddels al donker en aan het einde van het weggetje werd iets zichtbaar. Een mile of 2 alleen maar hoog prikkeldraad. Ook hier weer politie. Pure security dus. Van het ene rustige stukje area plots in een onplezierig voelend landschap. Tegen de wand van de berg moesten weggetjes lopen, omdat er allemaal lantaarnpalen brandde. Een gevangenis ofzo?

In de avond vond ik een relaxte pub(The Village Inn in Arrochar) en zat ik veilig en wel even op google maps te kijken, maar weinig bijzonders zichtbaar. De barman kon het me wel vertellen en het blijkt een nucleaire submarine basis te zijn! Via Loch Long varen ze onder water naar deze plek en kunnen ze als ik de barman moet geloven onder de weg en de voet van de berg doorvaren in een in de berg ingebouwde ligplaats! Veel aantrekkings kracht moet het geheime gebied niet op mij gehad hebben, maar waarom ik het dan toch heb gevonden? Wel gaaf eigenlijk.

01-11-2009 Labels

2009-11-01T12:39:00.005Z

Het is nu mogelijk om de berichten te bekijken d.m.v. "labels". Alle berichten hebben nu een label, bijvoorbeeld 1e update en Yorkshire Dales. Door op de labels in het lijstje rechts -> te klikken kun je dus nu bijvoorbeeld alle berichten van de 3e update naar voren halen;)

30-10-2009 Schotland

2009-10-31T13:52:00.009Z

Inmiddels ben ik iets boven Glasgow in Schotland. Deze panorama is onder Glasgow genomen. In de Scottish Borders nabij Meggethead. Upcoming Storm?

27-10-2009 Ullswater

2009-10-31T13:29:00.008Z

De camping in Thirlemere (Bridge and Farm) was niet zo bijzonder. Het was een dag met veel “damp”. Mist en wat kou. Gewoon een saaie dag. De reis voortgezet naar Ullswater. Meteen naar het dorpje Glenridding gereden voor wat info. 8 pond voor kano huur per uur, 7 pond campsite en 1 pond + drankje voor half uurtje wifi. Goh. Dus gewoon op een parkeerplaats overnachten dan maar.! Een gaaf licht zichtbaar vanaf de parkeerplaats naast Gowbarrow Fell over Ullswater richting Glenridding. Deze weg waar iedereen spontaan afremde en ook nog eens stopte om hiervan een foto te nemen. Niet echt mooi met de weg als voorgrond. Daarom stond ik ook maar 100 meter verder in een modderig veld met m'n laarzen in de hoop een betere voorgrond te vinden. Maar wat een fantastisch vergezicht! Wow! Hierna een wandeling naar een hoger gelegen stuk(Swineside Knott). Vanaf hier een overweldigend overzicht van Ullswater. Het meer heeft een soort V vorm en van dit punt kijk je beide richtingen op. Ullswater.

Het is misschien wel leuk om te weten dat de Lake District gesteentes bevat dat ongeveer 500 miljoen jaar geleden ontstaan is. In het Tertiair werden de bergen die nu de Alpen heten gevormd. Door deze enorme activiteit zijn er elders in Europa en dus ook in de UK gesteentes omhoog geduwd. In de Lake Ditrict zijn deze “opwelvingen” nu nog max 1000 meter hoog.
Er zijn veel verschillende gesteentes aanwezig. Van relatief zacht tot heel hard vulkanisch materiaal. Door vorst en erosie zijn van deze verschillende types zichtbare landschappelijke verschillen ontstaan. Heel simpel gezegd: zeer hoekige bergen met stijle hoge hellingen en zo zien de wat zachtere gesteentes er nu uit als ronde heuvel achtige bergen.

Links naar rechts: Crummockwater en Loweswater.

Door ijstijden hebben enorme gletsjers de dalen “geërodeerd” waarvan er vele vol zijn gelopen met water. Door verdere erosie zijn sommige ook weer dicht geslipt. Buttermere en Crummock Water moeten ooit 1 meer geweest zijn. Zie foto van links naar rechts Crummock Water en Loweswater. Tevens was voor mij dan ook de kust te zien met daarachter weer schotland! Links van Crummockwater licht Buttermere. De groene weide kan bijvoorbeeld ooit water geweest zijn. Wast water is weer interessant omdat dit water het diepste (100m) is van de Lakes, de hoogste berg en de kleinste kerk van Engeland bezit. Er schijnen regelmatig duikers het meer te bezoeken die de steen formaties naar het diepe aftasten. In de auto ligt een wetsuite, bril en snorkel, maar ik heb het maar uit mijn hoofd gehaald, omdat er vorige week nog een duiker was omgekomen!..

26-10-2009 Newlands Valley

2009-10-31T13:24:00.005Z

In de ochtend was al de wind en regen verdwenen. Gewoon een krachtige heldere lucht alsof er geen ander soort weer mogelijk zou zijn. De bewolking begon na een uurtje of 2 alweer op te zetten en ben ik na deze HDR waterval foto van de Newlands Valley een wandeling gestart naar de “Robinson”. Het waterval water zal waarschijnlijk van deze Fell afkomstig zijn geweest. Heerlijk om een stuk te zwoegen en een schitterend overzicht voor je te krijgen van o.a. Buttermere, Crummok Water en Loweswater. Vervolgens afgedaald naar Little Town en Eskadale Beck.

Hierna ben ik naar Thirlemere gegaan voor een campsite. Just 4 pound. Maar wat een douches.
Over de douches valt ook altijd wel wat te zeggen. Erover zeiken heeft in je eentje geen zin dus heb ik het nu maar eens als een conclusie opgeschreven.

Ten eerste de douche thuis is altijd wel beter.
Je hebt vaak 2 verschillende types op de campsites. Douches die in de prijs zijn inbegrepen en douches waarvoor je muntjes in een kastje moet gooien om het gene te activeren voor een bepaalde tijd. Het gekke is dat de douches waarvoor je met muntjes moet werken het slechtst zijn. Altijd van korte duur, moeite met goed warm worden en het ergste is de kracht van de straal. Laatste heb ik een douches meegemaakt waar ik niet eens mijn haar onder heb gewassen, omdat het sop er anders toch nooit op tijd uit zou komen. Ook vergat ik door wat haast van alles en nog wat te wassen.

Aan de andere kan zijn de douches die al betaald zijn en geen limiet hebben vaak zeer goed! Het grappige is wanneer je zo'n ruimte binnenkomt en je bedenkt jezus waarom zo'n grote ruimte? De kracht waarmee het water op je knalt spettert overal naartoe dus een dergelijke grote ruimte heb je wel nodig om je kleding droog te houden. De slappe betaalde douches daarentegen hebben zo'n kleine ruimte waar je van denkt hoe moet ik mijn kleren hier in droog houden, maar vervolgens komt er zo'n slap stroompje water uit dat nog net je schouders kan bereiken.
De goede douches wil je dan ook zolang mogelijk onder blijven, maar door oververhitting of de pijn van de goede maar toch ook hard afgestelde straal wordt je toch gedwongen er onder vandaan te komen en het genot te moeten staken. Einde douches.

25-10-2009 Newlands Valley again

2009-10-31T13:20:00.005Z

Na 2 dagen op een zeer goede camping gezeten te hebben nabij Derwent water ben ik weer terug gegaan naar het parkeerplaatsje bovenin de Newlands Valley voor een 2e overnachting. De avond was ontzettend spannend. Donker, enorm veel harde wind en regen. De auto schudde alsmaar heen en weer. Deze plek schijnt ook nog eens een van de de natste van Britain te zijn.
Derwent Water

22-10-2009 Whitehaven

2009-10-31T13:04:00.004Z

In de ochtend vertrokken van Wasdale Head (Wastwater) naar ergens anders. Op zoek naar een tesco or lidle en wifi. Uiteindelijk een Lidl en een Macdonalds naast elkaar gevonden. Dus de blog eindelijk kunnen updaten en dat in een mac nog wel. Damn al die engelsen waarvan er toch nog wel aardig wat op het mac food lijken te kicken. Na de update geparkeerd bij de tesco bij de pier van Whitehaven. Deze pier opgewandeld en een heel tof gesprek gehad met een visser. Ik weet nu beter hoe je een vis moet slachten, dat 999 het nummer is voor de coast en mountain rescue en nog wat handige weetjes. Ook heb ik voor het eerst van me leven Schotland gezien. Vanaf Whitehaven kun je in de verte de bergen zien liggen! Hierna doorgereden naar Buttermere. Mooie rit en de auto geparkeerd op het hoogst gelegen stukje van de weg van Buttermere naar Derwent water in de Newlands Valley. Wat een toffe en bijzondere dag! Veel gezien, maar ook veel voorbij gereden...
De volgende ochtend de Newlands Valley bekeken en wat foto's genomen. Het is misschien wel een van de mooiste stukjes dat ik tot nu toe in de Lakes gezien heb! Het weer veranderde in a nightmare en toen ben ik maar eens naar een camping gegaan nabij Keswick.

23-10-2009 Exlusief

2009-10-24T11:34:00.006+01:00

Een van de exclusiefste overnachtings locaties?! Het is trouwens niet at Honister Pass, maar in de Newlands Valley. In het zichtbare dal loopt de Keskadale Beck(waterstroompje).

21-10-2009 Full Englisch Breakfast

2009-10-22T13:50:00.006+01:00

De dag van de full Englisch Breakfast was aangebroken! Die avond had de mevrouw het al over een een “Age” en dat deze een van de grootste in Britain moest zijn. Het is een soort fornuis met warmhoudplaten, ovens, bakplaten enz. Ik weet helaas even niet wat er in ging, maar het was een soort verbrandings materiaal dus geen gas. Voor de max. 13 gasten in de B&B kunnen ze het breakfast gemakkelijk klaar maken en warm houden...

Maar het breakfast. Mijn eerste full English Breakfast ooit, was ontzettend lekker:) 2 grote stukken bacon, gebakken ei, gebakken sausage, champignon, tomaat, beked beans, brown sauce, geroosterd brood, koffie en juice. Wow.
De rest van de dag kon ik er tegen aan!

20-10-2009 Windy Gab

2009-10-22T13:40:00.004+01:00

Vandaag zou het weer beter zijn dus een wandeling gestart van Wasdale Head over de Black Sail Pass naar de YHA Black Sail(hostel) in Ennerdale(Ennerwater). Het waaide deze dag echt ongelooflijk hard en het zou gevaarlijk zijn op de pikes(bergtoppen). Na een kop thee in de Hostel ben ik verder gelopen naar Styhead Tarn, maar eerst moest er geklommen worden en tussen de Green Gable en de Great Gable(bergtoppen) doorgelopen worden. Precies op het hoogste punt tussen de 2 Gables(genaamd Windy Gab) begon het te regenen. Samen met de harde wind was het een grote barre omstandigheid. Wel gaaf hoor zo tegen de kracht van het “natuur geweld” in te moeten werken.

19-10-2009 Wasdale Head At Wast Water

2009-10-22T13:38:00.003+01:00

De hele ochtend tot 2 uur in de middag heeft het geregend. Echt bizar eigenlijk. Niets was de moeite waard buiten dacht ik dus heb ik deze uurtjes besteed in de auto achter te laptop;). Om 3 uur ben ik een stukje gaan lopen naar het meer. Zeer korte wandeling met een ontzettend goede afloop van de dag. De zon knalde namelijk onder de laatste donkere regenwolken door en verlichte het landschap fantastisch. Eindelijk is voor mij zichtbaar geworden waardoor er nou zo'n bizar contrast ontstaat. Je kunt op de foto zien dat de wolken en een stuk van de bergen niet belicht worden, omdat de zon daar net niet komt. Lager gelegen stukken wel en dit moet haast wel voor dit spectaculaire licht zorgen. Het licht was van korte duur en er was niet genoeg tijd om een betere compositie te vinden, maar. Wel geeft zo'n situatie als deze je enorm veel energie;).

In de avond de eigenaar van de Wasdale Head INN ontmoet en nog een stel van een B&B verderop. Inmiddels weet heel het gehucht dat ik op de parkeerplaats wild sta met de auto:) Haha. Het stel van de B&B heeft me uitgenodigd om over 2 dagen hun full English breakfast bij te wonen! Nice!

16-10-2009 Ribble Head viaduct

2009-10-22T12:37:00.004+01:00

Een beautiful day en gefotografeerd op de limestone pavements en Malham Tarn. Vervolgens snel door gereden naar de Ribble Head viaduct voor het laatste zonlicht. Uiteindelijk nog gelukt ook!

Een man was bezig met het inpakken van zijn paraglide. Een paraglider uit deze omgeving. Ed. cool! Na een kort gesprek vroeg ik hem of hij een slaap plek wist voor met de auto. En dat wist hij wel. Namelijk bij hem thuis! Ik kon het niet echt geloven, maar het was echt zo. Ik ben toen achter hem aangecrosst naar Ingeleton. Na aankomst kon ik meteen aanschuiven voor het avond eten dat zijn vrouw net klaar had gemaakt. Wow!

In de avond checkte ik nog even de auto en deed ik een een gruwelijke ontdekking. Ik was in de middag schijnbaar vergeten het kraantje van de water jerrycan dicht te draaien. Dus de hele middag zonder dat ik het doorhad is er zo'n 7 liter water verdwenen in de auto. En het vervelende was dat de jerrycan achterin stond en de auto in de middag een paar uur met de neus naar beneden geparkeerd stond. Het water was dus naar voren gelopen en had zich verzamelt onder de passagier stoelen onder het isolatie achtige vloerbedekking. De isolatie had zich helemaal vol gezogen met water. Damn!! maar het geluk was dan wel dat het water onder de vloer was doorgelopen en zo de spulletjes bovenop de vloerbedekking konden worden bespaard...

Ik heb gewoon iets met water. Afgelopen jaartjes zijn al 3 telefoons door water gesneuveld;)
De volgende dag zou het goed weer worden en kon ik in plannen voor de grote schoonmaak en wat een geluk dat ik dan bij een huis ben waar ik alles kon gebruiken zoals een boormachine en allerlei apparaten als een föhn en een warme lucht ventilator om de isolatie matten mee te drogen. De matten moesten daarvoor wel eerst uit de wagen gedemonteerd worden. Wat een dag, maar het voelde ook wel weer goed. Een droge en ook nog eens een gestofzuigde auto! Een 2e nacht als verblijf was geen probleem en de avond gezellig doorgebracht in de pub. Goh wel 3 pints achterover geslagen met deze toffe mensen naast een pool tafel. Zo ontzettend te gek dat er mensen zijn die je zomaar binnen halen en je alles toevertrouwen.

De volgende dag (18-10-2009) zou ik vertrekken naar de Lake District! Jammer dat het weer zo slecht was anders had ik wat foto's kunnen maken van een paraglide sessie door Ed. Na een douche elkaars adressen uitgewisseld en de weg vervolgd naar Wastwater in de Lake District. Gewoon in 1 keer bam want anders blijf weer ergens hangen ofzo;) de mevrouw in het outdoor winkeltje in Wasdale Head (Wastwater) vertelde me dat ik wel op de parkeerplaats kon overnachten! Haha. En wow wat een bergen, super mooie loofbomen en prachtige valleitjes. Wel veel regen;).

15-10-2009 Malham?

2009-10-22T12:30:00.006+01:00

Limestone Pavements

Ok, maar wat is Malhamdale nou voor een gebied. Het gebied licht vrij zuidelijk van alle bergen in de Dales National park en is ooit een soort afwatering systeem geweest. Een enorme hoeveelheid water van smeltende gletsjers en bevroren landschappen heeft hier in het Limestone zijn sporen achter gelaten. Op een ogenblik is er een soort enorme helling (waterval) ontstaan van 76 meter hoog dat nu de Malham Cove wordt genoemd. Bovenop deze soort kliff loop je op een enorm plateau van limestone.(de limestone pavements) Dit zachte steen is door het water zoals eerder beschreven in de loop der jaren uitgesleten. Nu is de waterval niet meer in werking en zijn er nu ontzettend veel kieren in het rond afgesleten steen zichtbaar waar je dus overheen moeten springen als het ware. Bovenop de waterval heb je een fantastisch uitzicht en kun je je route vervolgen over de limestone pavaments naar Malham Tarn en Gordale Scar. Malham Tarn is een meer dat 374 meter boven zeeniveau licht met bijzondere vegetatie. Gordale Scar is een enorme kloof dat in die tijd ook door het water met enorme kracht is uitslepen.

Klein stukje van Malham Tarn

13-10-2009 Malham Cove

2009-10-22T12:20:00.007+01:00

De volgende dag stond Malham Cove in de planning. Eerst even bij een garage het alarmlicht knopje( the Wizard) laten fixen want de richtingaanwijzers deden het daardoor zo nu en dan niet eens meer. Gefixed en in de middag een wandeling gedaan naar de Malham Cove.

Een toevallige slaapplek gevonden nabij Hanlith op de moor. Een van de mooiste plekken, maar misschien ook een van de meest risicovolle voor some troubles. Het was een weggetje waar niemand anders eigenlijk komt dan de schapenherder. 1 minuut nadat ik wegreed van het plekje keek de volgende morgen de schapen herder me dan ook heel verrast aan. Ik had denk ik wel wat geluk.

Deze dag(14-10-2009) begon heel mistig en ben ik snel naar Malham Tarn gereden om vanaf daar naar de Cove te lopen. Erg indrukwekkend hoe zo'n landschap er dan verstild uit ziet. Geen wind en heel aparte weerkaatsing van geluid. Alles is zo goed hoorbaar dat je vanzelf alles heel rustig aan doet en zo min mogelijk geluid probeert te maken. De mist was eigenlijk iets te dicht en creëerde niet echt een goede foto sessie mogelijkheid. Gaaf was hoe een valkenier boven op de limestone pavement stond te kijken of de mist wel minder zou worden. Het belletje aan een van de poten was fantastisch goed hoorbaar. Kort hierna begon een wat miezerachtig mist neer te vallen en ben ik met de auto een stukje gaan touren naar Settle voor een boodschap.

Ik was ondertussen wel toe aan een douche en ben ik naar een camping gegaan. Goh en misschien echt een van de meest bizarre ooit. Je kent wel er bestaan van die mensen die alles verzamelen. Geen collectes item ofzo, maar gewoon alleen maar rommel. Reeds afgedankte en levenloos materiaal. Zo staan naast de toilet block wel 80 wegwerp barbecue bakjes met de kooltjes er nog in ook, een hele stapel van die handige camping uitklapstoelen waarvan de zitting het altijd als eerst begeeft, een flinke stapel van die extra dikke luchtbedden enz. Het aanrechtkeuken waar je je bordje en bestek kunt wassen was vrij en de rest: naast, achter en onder je staat vol met materiaal dat je bij menig iemand ooit nog zult aantreffen.
Verder het veld is dan weer perfect. Gelegen onder de Gordale Scar zo'n beetje. Deze middag had ik nog een gesprek met de eigenaar. De man noemt zich zelf een recyclist. Hij kon er geen geld uit halen maarja het materiaal waar weer ander materiaal in verwerkt is kun je gewoon niet zomaar weggooien toch?! De kooltjes van de barbecues droog ik altijd in de heren toilet als er niemand kampeert. Veel kooltjes is een soort hout achtig materiaal dat ik nog makkelijk kan opbranden in huis. Wat...! Kleding dat mensen soms achterlaten draag ik meestal nog een tijd als ik het pas. Maar hoe komt al deze rommel hier dan? Tja als de camping na een druk weekend weer leeg is staan hier ontzettend veel vuilniszakken. Voor ik ze weg gooi zoek ik ze eerst altijd uit. Blikjes en glas zijn het makkelijkst eruit te sorteren. Tja I'm a recyclist... Met het recyclist syndrome soms?
Ik vond het wel interessant eens meegemaakt te hebben hoe zo'n soort persoon nou leeft en denkt. Lang niet alle van dit soort personen zullen de zelfde werkwijze hanteren natuurlijk.

12-10-2009 Buckden en Hubberholme

2009-10-22T12:15:00.003+01:00

Vandaag voelde ik me al iets beter gelukkig. Een mooie maar ook weer een standaard zonsopgang die het bos van Buckden zijn herfst kleuren deed weergeven. Na de wandeling heerlijk wat gegeten in het busje. In Dales vliegen regelmatig gevechtsvliegtuigen voor practice ofzo. Een ervan vloog deze dag recht op me af met zijn koplampen in mijn ogen schijnend. Zo'n gek moment! En vervolgens hoor je zo'n typisch heel echt motor geluid over je heen stormen zoals ze dat ook in een oorlogs film soms zo goed kunnen overbrengen.
Verderop in Grassington wat boodschappen en vervolgens een slaapplek gevonden in Conistone. De hele avond in een soort Pub met wifi gechilld en uitgerust.

11-10-2009 Buckden in Wharfedale

2009-10-22T12:10:00.004+01:00

De ochtend met regen naar Buckden gereden in het Wharfedale. Een mooie Dale voor een reguliere wandeling. Ook vandaag voelde ik me wat misselijk en was ik even gaan liggen in het gras. Een groep Nederlandse jongeren kwam plots voorbij gewandeld. Heerlijk om even wat Nederlands te horen. Ze konden mijn gezicht niet zien, omdat ik op m'n buik lag en voor hen was het dan gemakkelijk in het Nederlands allerlei dingen te roepen. Ik lag er idd een beetje voor pampes bij maar wat ze niet konden laten om te zeggen was toch echt “zo die is zo stoned als een garnaal zo ja die is zo stoned als een garnaal. En dat zeggen toch echt alleen maar Hollanders. Haha

10-10-2009 Hadraw Force

2009-10-22T12:02:00.004+01:00

Na een goed afscheid van op de campsite ben ik naar Hawes gegaan. De fietsverhuur was gesloten in het weekend(Bizar!) dus geen 2e moutain bike tour. Hawes is wat groter en wat drukker dan de andere dorpen in de omgeving. Een hele goat cheese fabriek aan de rand van het dorpje, winkels, pubs en gewone geldautomaten. Die middag nog naar Hadraw force (waterval) gegaan. Voor acces voor deze waterval moet je eerst door een pub heen lopen en 2 pond betalen. Maf maarja. De waterval is niet groot maar wel 30 meter hoog. In een ronding waar het pad onder de waterval ook echt doodloopt valt het water in een poeltje als het ware.
Deze namiddag voelde ik me helaas wat minder goed en had ik de nacht door gebracht in het plaatsje Gayle op een parkeerplaats.

08-10-2009 4 dagen Keld

2009-10-22T11:56:00.003+01:00

Zo eindelijk weer eens verbinding;) Op de camping in Keld ben ik zo'n 4 dagen gebleven. Fantastische wandelingen en goede weersomstandigheden. Op de campsite ontmoette ik nog een stel dat mij van harte welkom heette om 's avonds gezellig mee te eten in hun tent. Voor het eerst eigenlijk dat ik een hele avond echt in het engels met mensen had gepraat onder het genot van een lekker biertje! Echt zo tof. De volgende avond kon ik weer met ze mee-eten (we waren immers de enige camping gasten op het veld..) en heb ik hun het boek “Riet” eens laten zien. Ook dit was een heel gezellige avond. Ze hebben me uitgenodigd eens langs te komen in hun woonplaats aan de Oostkust boven Newcastle! Wow wat tof!

Reacties en E-mail

2009-10-12T20:41:00.006+01:00

Een kleine wijziging: het is nu mogelijk om een reactie te plaatsen zonder je eerst te hoeven registreren op "blogger.com". Ook mijn email adres vermeld ik bij deze nog even: streng_ferry@hotmail.com. www.ferrystrengphotos.nl

07-10-2009 2e dag Keld

2009-10-08T14:51:00.001+01:00

Het ijs zat op het plafond en betekende dat het in de nacht helder geworden was en dat de zon zou gaan schijnen! Vroeg uit bed om het vroege licht te kunnen fotograferen. De omgeving van Keld is misschien wel de mooiste van heel de Swaledale. Ontzettend gave kliffen met watervallen met overal in herfst kleur komende loofbomen.
De watervallen hier in de Yorkshire Dales zijn net traptreden. De treden zijn vaak wel verdeelt over een aantal honderden meters. Ze ontstaan doordat de `Kalksteenbanken` veel harder zijn dan de Leisteen. De Leisteen is dan in de loop der vele jaren en nog steeds door het water weggesleten. Op een gegeven moment brokkelt wat kalksteen af en zo ontstaat er een steile randje. Deze randjes worden groot en zien er uiteindelijk uit als een waterval.

06-10-2009 Gunnerside naar Keld

2009-10-08T14:45:00.002+01:00

Texelse schapen schijnen hier ooit heen gehaald te zijn volgens een wandelaar. Sterk en goed geschikt om mee verder te fokken haha. In de ochtend terug naar de waterval geweest met statief. Het weer was erg slecht, regen, maar voor de waterval foto goed genoeg. In Gunnerside 3 engelse aangesproken die in de zelfde nacht in hun camper gewoon op de parkeerplaats geslapen hadden. Volgens hun kun je gewoon op parkeerplaatsen gewoon een nachtje staan niemand die er wakker van ligt. Ok dan!

Het weer werd slechter dus ben ik met de auto naar Tan Hill gegaan om in me busje wat te gaan eten. De Tan Hill Inn is de hoogst gelegen pub in Engeland. Veel wandelaars die de Penineway bijvoorbeeld lopen komen hier langs. Voor 2 pond kun je naast de pub met je tent of busje staan en kun je gebruik maken van de staff douche. Door het slechte weer ben ik naar de camping gegaan in Keld. Voor 5 pond gelegen naast een waterval een chille plek met een goede douche!!

05-10-2009 Askrigg - Gunnerside

2009-10-08T14:31:00.001+01:00

In de ochtend een kleine wandeling gemaakt langs Rivir Ure. Gaaf is hoe goed zichtbaar de oude spoorlijn nog is. De rails is weg, maar je loopt als het ware over zijn viaductjes en onder tunneltjes door. Veel van de rails is gebruikt voor van die overgangen tegen vee waar je met auto in dit landschap altijd plots overheen knalt. Met de auto voor een toilet bezoek gestopt in Askrigg. Het barst hier wel van de public toilets. Heerlijk zo vroeg in de ochtend. Daarna verder van Askrigg naar Gunnerside(dus van Wensleydale naar Swaledale) onderweg mooi licht zichtbaar in het overzicht van Wensleydale.

Na de lunchpauze een wandeling gestart via Gunnerside naar Crackpot. Een mooie waterval gevonden en via de andere kant van de Rivir Swale terug naar Gunnerside met in de hoop een goed overzicht te vinden op het bijzondere stukje farm landschap daar.
De muurtjes zijn natuurlijk een groot beeld aspect in de Dales. Ze zijn gebouwd tussen 1760 en 1850 toen de boeren gedwongen werden hun land te ommuren als ze een perceel in privébezit wilde krijgen. Vooral de grote boeren die een stapelaar wel konden betalen waren in hun voordeel en de kleinere ondernemingen gingen ten onder helaas. De wet Enclosure Acts die voor deze werkzaamheden zorgde moest voor productiviteitsverhoging zorgen, maar dat is uiteindelijk niet eens gelukt.

Een slaapplek leverde niet iets van zelfsgaands op, maar een man bood een plek in zijn tuin voor mijn tent aan. Nice! Op de moor Askrigg Common waar de auto stond wat warms gegeten en daarna terug naar Gunnerside om de tent op te zetten.

Eerder op de dag op Askrigg Common had ik nog een boertje aangesproken en hij had ongeveer 103 schapen zij die. Verder ja had ie niet veel te vertellen. Ook hij reed in een landrover waar trouwens de helft van de bevolking zo'n beetje in rijd. De boeren allemaal een defender en veel kleine en grote discovery's bij de gewone tot rijke mensen waaronder ook gepensioneerde boeren lijkt het wel.

02-10-2009 Northelligton - Leyburn - Aysgarth

2009-10-08T14:20:00.001+01:00

Boodschappen gedaan in een mega Tesco(24 uur open) en verder gegaan naar Northellington. Een bezoek gebracht aan de prachtige gallary van Joe Cornish(http://www.joecornish.com/). Na e-mail contact met hem gehad te hebben kon ik als ik in de buurt zou zijn gewoon langs komen voor een kop koffie, maar hij kon niet verzekeren dat hij er zou zijn. Hij was er helaas ook niet maar het was de investering waard om langs te zijn geweest. Hierna het druk lijkende Northellington verlaten(spits) en de tom tom maar eens aangezet richting Aysgarth falls. Onderweg afgeleid door het mooie licht over de Dales en uiteindelijk maar gekampeerd nabij Leyburn;). In de nacht stormde het ontzettend en moest ik wel 3 keer de tent uit om de haringen opnieuw in de grond met stukjes steen te rammen. Maargoed weer eens wat anders en de wind was ook overdag nog zo hard dat het onverstandig was langs een bosrand te lopen. Takken lagen overal op de wegen en de bladeren vlogen om je oren.

Tijdens de wind een bezoek gebracht aan Castle Middelham. Bizar zo'n overblijfsel van (14e eeuw) iets wat nu moeilijk voor te stellen is dat daar in gewerkt en gewoond werd. De weg uiteindelijk vervolgt naar Aysgarth Falls. Deze bekende watervallen bekeken samen met nog wat enthousiaste toeristen en gelukkig met toeval een geschikte plek gevonden om te staan met de auto. Toch maar even gevraagd, maar de zeeer oude mevr. die ja zei kon ik natuurlijk me verantwoordelijkheid zeker niet op af schuiven.
Voor de 3e keer dat ik in de auto at hoorde ik geritsel in de auto. Wel steeds op de zelfde plek, maar ik begon toch zeker te denken aan een muis ofzo. De alarm licht knop deed het vandaag ook inene niet meer. Maar een muis.. ik had de dag ervoor nog de nog gesloten zak pepernoten gecontroleerd. Gelukkig bleek het een mestkever achtige kever te zijn die in 2 bonnetjes steeds uitgleed in mijn linker deur in het vakje voor een blikje en een wegenkaart.

01-10-2009 4e dag in Grinton (Reeth)

2009-10-08T14:14:00.001+01:00

Stront toevallig kom ik Obbe tegen. De gast van het lopen en Robin Hood's Bay. Hij is volop de coast to coast wandeling aan het doen(Robin Hoods Bay – St. Bees Head). In Reeth kocht hij wat brood in het pijnlijk te dure buurtshopje. Zijn eindbestemming zou voor deze dag Keld worden. Het klinkt erg avontuurlijk zijn avontuur. Elke dag wandelen en elke dag een slaapplek vinden.
In de middag de blog gestart en een wandeling naar een plek die ik gister gevonden had om te fotograferen. Dit is het soort fotografie dat voorbereiding en research nodig heeft evenals geluk. Zo kan ik hier wel 10 dagen blijven voordat de juiste wolken het gewenste licht door geven op het stukje waar ik het zou willen. Ik ben blij dat ik af en toe deze manier wel aan kan mits het niet te lang duurt;). Bij alsnog geen geluk biedt het volgende gebied wel weer iets anders!

30-09-2009 Fietstocht Reeth

2009-10-01T13:54:00.001+01:00

Besloten om te gaan Mountain biken. Een van de weinige plekken waar je kunt slapen, eten, huren en zelfs een fiets kunt kopen in de Yorkshire Dales(http://www.dalesbikecentre.co.uk/). Het leuke is dat ik er nog niet eens honderdvijftig meter over m'n veldje met schapen voor hoeft te lopen. Je weet ook al is het redelijk duur dat je er ontzettend veel plezier aan gaat beleven. Een vette met voorvering uitgevoerde fiets die mij moeiteloos naar High Halker Hill op de Harkerside Moor kon brengen maakte het goed begin.
Nu kon het afdalen beginnen richting het dorpje Gunnerside. Donders en dat is te gaaf. De spieren in je armen trillen je armen bijna uit door de rotsblok-jes van het pad. Het landschap schiet voorbij en valt extra op wanneer een zonnestraal eindelijk de grond heeft kunnen bereiken.
Helaas is de regenval nog niet heftig genoeg geweest om dan de blubber van me af te moeten vegen, maar binnenkort zullen de talloze waarvoor bestemde en nu nog droogstaande mini riviertjes zich vullen en alles nog blubberiger maken.

28-09-2009 Yorkshire Dales

2009-10-01T13:48:00.001+01:00

Ondertussen ben ik beland in de Yorkshire Dales. Het plaatsje Reeth in het noorden van het National Park. Via een pub kan ik voor 2 pond per nacht op een veldje staan langs de Rivir Swale.

27-09-2009 Port Mulgrave

2009-10-01T13:40:00.001+01:00

Lopend naar Port Mulgrave vlakbij Staithes een klein paadje naar beneden genomen waar eenmaal beneden een aantal amuterisch gebouwde kotjes stonden. Ooit was dit plateau gewoon zee met 2 pieren waar goederentreinen vanuit de kliff d.m.v. van een tunnel netwerk hun lading(Ironstone uit bijvoorbeeld de North York Moors) konden lossen in de daarvoor bestemde vrachtschepen. Een deel is tijdens de 2e wereldoorlog opgeblazen tegen de Duitsers en 15 jaar leden is nog een deel van de kliff naar beneden gekomen waardoor het nu een plateau is geworden.
Ik ontmoet er een aantal vissers die bij een kotje een kop koffie drinken en ik wordt gevraagd er bij komen te zitten. Het blijken hobby vissers te zijn die in weekenden hier vaak komen vissen. Hun kotje gebruiken ze als basis voor opslag en voedsel. O.a. Hamburgers en de beste Chips die ik samen met hen later had genuttigd.
De plek schijnt in de UK en verder ook een van de beste te zijn voor fossielen. Tijdens hun jacht sessie op zee ben ik met hun hamer en bijtel te werk gegaan. En als afsluiter van deze dag sprongen er 2 dolfijnen geheel uit het water voor de kliffen.

25-09-2009 Whitby en Robin Hood's Bay

2009-10-01T13:37:00.001+01:00

Na deze rustige dagen was een bezoek aan de stad Whitby een goede keus. Je loopt door super schattige straatjes vol pubs en tea rooms. Ontzettend levendig door toerisme dat wel. Bovenop de klif staat de Whitby Abby. Ongelooflijk hoe deze daar al vanuit de 13e eeuw staat.
Robin Hood's Bay was die zelfde dag nog de eindbestemming. De frustratie nam snel toe door nergens gelegenheid voor gratis parkeren, want of je nou 3 pond betaalt voor 4 uur of 6 pond voor een hele dag en nacht met douche faciliteiten. Een camping is dan de beste keuze en deze bracht dit keer iets heel vets met zich mee.

Net bij de ingang van de camping waar ik met me wagentje aankwam rijden liep er een jongen met rugzak. Een echte wandelaar zonder auto en andere zaken zeg maar. Misschien wel de manier die ik eerst ook wilde volgen. Gewoon alleen maar lopen.
En nu komt het. Het is de gast die een paar dagen voor mij in de pub op Europoort (vertek naar Hull in Rotterdam) geweest was en tegen de eigenaar had gezegd naar Schotland te willen lopen zonder boot. How Cool is That!!?

Het werd een plezierige avond over wat ons te wachten zou staan. Hij heeft ongeveer de zelfde route voor zich!

23-09-2009 North York Moors

2009-10-01T13:28:00.001+01:00

Na aankomst in havenplaats Hull was alles links. York zou mijn eerste bestemming worden. Na een bezoek van 2 uur en een wandeling over de bijzondere stadsmuur wilde ik toch maar richting een echt National Park rijden. Tja rijden nog wel. Het bleek maar een uur te zijn. Achteraf was ik wel van alles niet zo ver weg, maar het plaatsje Rosedale Abby in The Norh York Moors leek mij wel interessant. Wandelingen waarin je echt het gevoel kreeg dat er honderd jaar geleden op die plek een enorme werkplaats stond. Dat er ontzettend veel mensen in en om de mijnen aan het werk waren.

Inleiding

2009-10-01T13:20:00.006+01:00

Een idee dat werkelijkheid is geworden zeg maar. Zo zie ik het nu op dit moment;) Heel gemakkelijk zeg je een reis te willen maken en als het er op neerkomt ben je van iedereen afhankelijk. Niet zozeer afhankelijk misschien, maar de hulp die je toespringt maakt je misschien uiteindelijk toch wel afhankelijk:)

Spelfouten en niet heldere fotobewerkingen voorbehouden.